BakBenNeOkudum!

KEYFEKADER KAHVESİ

2012-02-15T16:29:00.000+02:00

Yazar: Aykut Ertuğrul

Yayınevi: Okur Kitaplığı

Yayın Yılı: 2011

Sayfa Sayısı: 134

Arka Kapak

Keyfekader Kahvesi’nde sizi kıvrak bir dil, yetkin bir üslup ve kusursuz kurgulara sahip öyküler bekliyor.

Modern ve postmodern anlatı biçimlerini aynı yetkinlikle kullanan yazar, farklı biçim denemeleriyle okura keyifli bir çeşitlilik sunuyor: Aykut Ertuğrul, kimi hikâyelerde fantastiğe göz kırparken kimindeyse Borgesyen büyülü gerçekçiliğin sularında yüzüyor. Gelenekten beslenen fantastik temaların yanında sıradan konuların sıra dışı bir üslupla anlatıldığı öykülerle okuru adeta esir alıyor.

Öykülerde sıkça kullanılan metinler-arasılık, nitelikli okur için çok katmanlı bir anlam dünyasına kapı aralıyor. Okur yalnızca tahkiyede usta bir yazarla değil, Modern Türk Öyküsü’nün sorunsallarıyla da yüzleşen ve yeni kapılar açmaya çalışan gerçek bir yazarla karşılaşıyor.

Aykut Ertuğrul’un tüm bu vasıflarıyla Modern Türk Öyküsü’nü bir adım öteye taşımaya şimdiden aday olduğunu söyleyebiliriz.

Bu kitabı ve bir önceki gönderimde fotoğrafı bulunan sevgili kitaplarımın çoğunu Kanal 24'te cumartesi geceleri yayınlanan, düşüncelerine çok değer verdiğim Tarık Tufan, Gökdemir İhsan ve Selahattin Yusuf'un hazırlayıp sunduğu Kafa Dengi programındaki tavsiyelerle listeme ekledim.

Okur Kitaplığı’ndan çıkan Keyfekader Kahvesi 134 sayfa. Öykü severler Aykut Ertuğrul’u zaten dergilerden tanıyor. Ertuğrul’u bu kitapla tanıyacak olanlarsa başarılı, cesur, özgün bir yazarla karşılaşacaklar.

İsminde “kahve” kelimesinin geçmesi benim bir kitabı alabilmem için kesinlikle yeterli. Keyfekader Kahvesi de ismiyle önce alışveriş listemde sonra da okuma listemde yer buldu ve bittiğinde hemen kaldırmadığım, bir süre elimin altında olsun istediğim kitaplarımdan biri oldu.

Kitaba ismini veren hikâyeyle birlikte,

Karanlık Derenin Laneti,

Yanlış Tren,

Dönüş,

Kusursuz Sessizlik isimli hikâyeleri diğerlerinden biraz daha fazla sevdiğimi, bunun yanında sonuna geldiğimde “nasıl yani?” diyerek başa dönüp tekrar okuduğum hikâyeler de olduğunu söylemeliyim.

“Yanlış Tren” Hikâyesinden Alıntı

…

Gençtim, on yedimde ya vardım ya yoktum. Ne yaşıtım kızlar gibi film artisti olmak süslerdi rüyalarımı, ne zengin bir kocaya varmak… Yalnız bazı geceler, herkes yattıktan sonra başımı pencereden çıkarır, saçlarımı dalgalandıran rüzgâra bile sezdirmeden aşkı dilerdim Yaradan’dan. Kocam beni sevsin, ben kocamı… Hiç bitmesin aşkımız, çocuklarımız olsun diye dua ederdim. İnsan yüz geri ettikleriyle değil duasıyla imtihan olunurmuş nereden bileyim…

“Kusursuz Sessizlik” Hikâyesinden Alıntı

…

Evimin balkonunda oturmuş, bir gözüm Haliç’te kitap okuyorum. Kusursuz bir sessizlik hüküm sürüyor. Mutlak değil ama kusursuz!

Gece…

Birkaç dakikada bir uzaklardan araç sesleri geliyor. Gökyüzünde kendilerini sonsuz gibi görünen bir tavafa kaptıran martıların inlemeleri, sessizliği iyice kusursuzlaştırıyor…

NOT:

Keyefekader Kahvesi'nin tanıtımını Aralık ayında KİTAPKOLİK'te de yazmıştım.

Nerede Kalmıştık?

2012-02-12T23:31:00.002+02:00

Aylardır misafir gibi girip çıkıyorum bloguma, arada yorumlar geliyor mail kutuma, bir heves açıyorum ama yine yazamadan çıkıp gidiyorum.

Bu sefer azmettim, iki satır da olsa yazmadan gitmeyeceğim:)

İşte şu gördüğünüz güzeller güzeli kitaplar sevgili anneciğimin bana doğum günü hediyesi (Kasım/2011).

İçlerinden yedi tanesini okudum, sonra iştahıma yenik düşüp bir sipariş daha verdim, biraz da onlardan okudum:) Bunlardan önce okuduğum fakat burada paylaşamadığım kitaplarım da var, artık kafama göre, herhangi bir sıralama olmaksızın yazacağım (umarım).

Ben, ilk okulda ezberletilen "en güzel hediye kitaptır" sözüne inananlardanım.

Özledim Seni Blogcum

2011-10-07T14:49:00.002+03:00

Özledim seni blogcum ama sıra bir türlü sana gelmiyor. Aslında bu ara hiç bir şey tam olarak yetişmiyor. Ne olacak bu halimiz bilemiyorum.

Hayat geçiyor... Günleri, haftaları kovalarken ömür tükeniyor...

Bayram

2011-08-30T02:26:00.000+03:00

Güle Güle

2011-08-29T06:31:00.000+03:00

Ve tatlı bir rüzgâr gibi gelip geçti Ramazan…

Midelerimizi boşaltıp gönüllerimizi doyurmaya çalıştık, dış seslerden kaçıp içerimize sığındık…

Mümkün olduğunca muhabbet, huzur, cömertlik, sükûnet ile donandık, kalan on bir aya hazırlandık.

Sevgili Ramazan, şimdilik güle güle git.

Ama yine gel…

Ve geldiğinde ben burada olayım.

Ellerin kolların dolu gelirsin sen.

Seni kapılarda karşılayayım…

Çok Susuyoruz

2011-07-17T21:58:00.001+03:00

Hava çok sıcak çok, buhar olup uçacağız neredeyse.

Çok su içiyoruz, durmadan su içiyoruz, su olmazsa fenalaşıyoruz...

Onlar da çok susuyor, kıyılır mı hiç onlara:)

Kapı-pencere önlerine, balkonlara onlar için de su koymayı unutmuyoruz;)

Yıllık Kader Programımız

2011-07-15T17:09:00.001+03:00

Berat gecesi, Kuran-ı Kerimin Levh-i Mahfuzdan dünya semasına toptan indirildiği gecedir.

Berat Gecesi; Bu seneden gelecek seneye kadar meydana gelecek olayların hepsi ayrı ayrı melekler tarafından defterlere yazılır. Rızıklar, eceller, zenginlik, fakirlik, ölümler, doğumlar hep bu esnada kaydedilir. O yılki hacıların sayısı bile bu devrede takdir olunur. Herkesin ve her-şeyin o sene içindeki mukadderatı kaydedilir.

Peygamber Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde Berat Gecesinin feyiz ve bereketini çeşitli şekillerde nazara vermektedir.

"Şâban'ın 15. gecesi geldiğinde geceyi uyanık ibadetle, gündüzü de oruçlu olarak geçirin. O gece güneş battıktan sonra Allah rahmetiyle dünya semasına tecelli eder ve şöyle seslenir:

İstiğfar eden yok mu, affedeyim ve bağışlayayım.
Rızık isteyen yok mu, hemen rızık vereyim.
Başına bir musibet gelen yok mu, hemen sağlık ve afiyet vereyim.
Böylece tan yerinin ağarmasına kadar bu şekilde devam eder.

Berat Gecesi Duası:

Peygamber Efendimiz Aleyhissalâtü Vesselam bu gece Rabbine şöyle dua etmiştir:

"Allahım, azabından affına, gazabından rızana sığınırım, Senden yine Sana iltica ederim. Sana gereği gibi hamd etmekten âcizim. Sen Kendini sena ettiğin gibi yücesin."

Kitap, Kahve, Deniz

2011-07-13T04:19:00.001+03:00

Dünyalık tek dilek hakkım olsa -hiç düşünmeden- denize nazır, geniş balkonlu bir ev isterdim.

Yanımda ailem,

elimde kitabım, kahvem,

burnumda mis gibi iyot kokusu,

gözümün gördüğü yer mavi...

sabah huzur,

akşam poyraz,

gece dalgaların sesi...

Senede birkaç gün de olsa gerçekleşen dileğim;)

şükür ,

şükür,

pek çok şükür!

Yavaş Okuma

2011-07-11T02:25:00.002+03:00

Bir kitabı ikinci kez okumak mümkün olmuyor çoğu zaman. Hele üç, imkansız gibi.

Öyleyse güzel kitapları, kendimizce düşünmeye, üzerinde durmaya değer olanları, yavaş yavaş sindire sindire okumalı bence.

Ve hatta ve bu bağlamda, hızlı okuma teknikleri gibi yavaş okuyabilme, gözün okuduğunu akla/gönle okutabilme teknikleri geliştirilmeli...

SON YAPRAK

2011-07-10T20:44:00.004+03:00

Yazar: O. Henry (William Sydney Porter)

Yayınevi: Antik Batı Klasikleri

Yayın Yılı: 2007

Çeviren: Hale Akman

Sayfa Sayısı: 144

Okumak istediklerim listemde bulunan ve fakat daha çok "kapağını sevdiğim" için aldığım kitaplardan biri "Son Yaprak".

"Beklenmedik sonlarla biten öykülerin yazarı o Henry, hemen her öyküsünde hayatlarımızın ne kadar ironik olduğunu vurur yüzümüze." Diyor arka kapakta, ama doğruyu söylemek gerekirse hiç bir öykünün sonu "beklenmedik" değildi benim için. Belki de okumak için, şaşırmak için çok geç kalmıştım, kim bilir...

Hediye, Son Yaprak, Çark, Kızıl Şef'in Fidyesi isimli hikayeleri sevdim.

KİTAPKOLİK'ten Kitap Ödüllü Yarışma 2

2011-06-03T22:54:00.003+03:00

KitapKolik.Net "kitap" ödüllü yarışmasının ikincisini düzenliyor.

Hamza Beran’ın ilk kitabı "Çağlaya Tutulmak" 3 kişiye hediye edilecek.

Yarışmaya katılmak çok basit, ayrıntılar için tıklayınız lütfen KitapKolik.Net :)

SİYAH LALE

2011-05-09T22:49:00.011+03:00

Yazar: Alexandre Dumas

Yayınevi: Antik Kitap / Batı Klasikleri Dizisi

Basım Tarihi: 2005

Sayfa Sayısı: 224

Yazar: Alexandre Dumas

Yayınevi: Tomurcuk Yayınları / Dünya Çocuk Klasikleri

Basım Tarihi: 2005

Sayfa Sayısı: 80

Arka Kapak:

Alexandre Dumas’nın tarihi gerçeklerle beslenen romanı Siyah Lale’nin dramatik kurgusunu aşk, kıskançlık ve “lâle yetiştirme” tutkusu zenginleştirir. Cornelius von Baerle’nin hayattaki en büyük amacı Haarlem Çiçekçilik Cemiyeti’nin açtığı yarışmada en güzel lâleyi yetiştirmektir. Fakat romanda kıskançlığı temsil eden Isaac Boxtel’in iftirası sonucunda işlemediği bir suçtan ötürü ömür boyu hapse mahkûm olur. Baerle’nin hapisteki tek dayanağı gardiyanın güzel kızı Rosa’dır. Rosa’nın yardımıyla siyah lâleyi hapiste gizlice yetiştirir ve büyük ödülün sahibi olur.

Dumas, Siyah Lâle’de 17. yüzyıl Hollanda’sının tarihi dokusunu ve döneme damgasını vuran “lâle yetiştirme” tutkusunu etkileyici bir üslûpla ele alır.

* * *

Siyah Lale'yi ve birkaç klasik eseri daha geçtiğimiz aylarda oğlumla birlikte kitap fuarından almıştık. Gerçekten iyi bir okuyucu/yorumcu olan oğlum benim kitaplarımı okumaya heves edince böyle bir yol bulduk:) Klasikleri okuyoruz birlikte. Bazen aynı anda başlayıp yarış yapıyoruz, bazen birimiz önce okuyup bitirip hava atıyoruz:)

33 bölümden oluşan Siyah Lale'nin son derece akıcı bir kitap olduğunun garantisini veririm. İlk iki-üç bölümü okumam biraz uzun sürdü kabul, ama tamamen benden kaynaklanan bir tutukluktu bu.

Oğlumun "devamı çok heyecanlı, çok güzel, anlatayım mı..." türünden dürtmeleri kitabın kalan 180-190 sayfasını bir solukta okumama yardımcı oldu. Elimden bırakamadım, dışarı çıktığımda bile merdivenlerden inerken, durakta beklerken, otobüste/metroda giderken hep elimdeydi. Hatta hem otobüste hem metroda ineceğim durağı kaçırma tehlikesi atlattım:)

Oğlum yazarın Üç Silahşörler kitabını da tavsiye etti, ilk fırsatta okuyacağım:)

Siyah Lale hakkında yazacağım son şey, kitabın final cümlesi olsun:

Bazen bir insan “Çok mutluyum.” diyemeyecek kadar çok acı çekmiş olabilir.

Hediye "Kitap Tutacağı"

2011-05-07T04:00:00.011+03:00

Bu şahane kitap tutacakları canım kardeşim ayvil ve eşinden sürpriz hediye:) Bir sevindim bir sevindim anlatamam. Çok ama çokkk teşekkürler ederim.

En güzel hediye ya kitaptır ya da kitapla ilgili bir şeydir, öyle değil mi ;)

LİMON AĞACI

2011-04-23T01:20:00.005+03:00

Yazar: Sandy Tolan

Çeviri: Özkan Özdem

Yayınevi: Pegasus

Basım Yeri-Taihi: Temmuz, 2010

Sayfa Sayısı 400

1967 yazında, Altı Gün Savaşı'nın hemen ardından, üç Arap genci, şimdi Musevilere ait İsrail'de yer alan Ramla kentinde tehlikeli bir işe girişti. Bunlar çocukluk evlerini görmek üzere çetin bir yolculuğa çıkmış üç kuzendiler; hemen hemen yirmi yıl önce aileleri Filistin'den sürülmüştü. Bir kuzenin yüzüne kapı çarpılmış, diğeri ise evinin bir okula dönüştürüldüğünü görmüştü. Ama üçüncü kuzen, Beşir, adı Dalia olan genç bir kız tarafından kapıda karşılanmış ve içeri davet edilmişti.

Bu dokunaklı karşılaşma bölgenin modern tarihinin ortasında biri Arap, biri Yahudi, iki ailenin gerçek öyküsünün başlangıcıdır. Beşir, çocukluğunun geçtiği evde, babasının arka bahçelerine diktiği limon ağacında, mal ve mülklerine el konulmasını ve işgali görür; 1948 yılında henüz bebek iken ailesiyle Bulgaristan'dan gelen Dalia ise, soykırımda harap olmuş insanlar için bir umut görür. Her ikisi de kendi insanlarının kaderlerinde sürüklenir ve hayatlarıyla, İsrail-Filistin tarihinin yarım yüzyıldan fazlasında, kendi küçük dünyalarını kurarlar.

İki genç arasında basit bir hareketle, birbirine güvenerek başlayan bu şey, bölgenin barış ve hür iradesini temsil eden kırk yıllık bir diyaloğa dönüşür. Zarafet ve merhamet ile yazılmış Limon Ağacı her şeyin pamuk ipliğine bağlı olduğunu ama hala her şeyin olabileceğini hatırlatan bir kitaptır.

Önsöz:

Bu kitapta tasvir edilen ev gerçek bir yerdir ve bahçesindeki limon ağacı da gerçek bir ağaçtır. Eğer Batı Kudüs terminalinden bir otobüse binip, batıya, Akdeniz’e doğru, tepeleri çıkıp inerseniz ve bir zamanlar Filistin olarak bilinen ancak şimdi İsrail’in bir eyaleti olan, telaş içinde koşuşturan insanlarla dolu sanayi şehrine gelene kadar iki şeritli yolu takip ederseniz, bu yeri kendi gözlerinizle görebilirsiniz. Otobüsten indikten sonra, Herzl Bulvarı adıyla bilinen kalabalık ana caddeden aşağı yürümelisiniz, manavları, kebap tezgahlarını ve kıymetsiz eşyaların ve ucuz elbiselerin satıldığı mağazayı geçin ve sola dönerek Klausner adıyla anılan caddeye girin. İşte burada, bir sonraki köşede harap benzin istasyonunu ve caddenin karşı tarafında sütun gibi dikilmiş çiti, bahçesinde uzun bir palmiye ve krem renkli taşları olan gösterişsiz bir ev gözünüze ilişir.

İşte burası dersiniz kendinize. İşte iki tarihe açılan ev. Bahçesinde limon ağacı olan ev.

* * *

Olağanüstü bir öykü ve kurgusal olmayan bir anlatıma sahip olarak sizi saracak.

-Sunday Times-

Dalia ve Beşir'in zorluklarla dolu arkadaşlıklarını izleyerek, okuyucular dünyanın en inatçı çatışmasının birinci elden deneyimini yaşayacaklar.

-Publishers Weekly-

Hiçbir kitap daha zorlayıcı olamaz... ve bu kitap kesinlikle bu yıl okuyacağınız en iyi kurgu-olmayan çalışma olacak."

-Christian Science Monitor-

Yüzyılın yarısı boyunca İsrail-Filistin çatışmasının öyküsünü taşıyan tek bir ağaç varsa, o budur... Sandy Tolan bu ağacı bulmuştur ve onun aracılığıyla iki halkın acı ve tutkusunu gözler önüne sermiştir."

-Milwavkee Journal Sentinel-

Altı çizili satırlarımdan;

"Hiçbir sorun onu yaratan bilinç düzeyinde çözülemez." Einstein

"Her devrimin savşçıları, düşünürleri ve fırsatçıları vardır. Bizim savaşcılarımız öldürüldü, düşünürlerimiz infaz edildi ve bize sadece fırsatçılarımız kaldı."

Ve uzun süre takılı kaldığım sayfalardan biri;

"Limon Ağacı"nı okuduğunuzda İsrail-Filistin meselesine dair özet bir bilgiye sahip oluyorsunuz. Kitap, son bir kaç bölüme kadar oldukça tarafsız yazılmaya çalışılmış.

Tarihi bilgilerin yoğun olduğu sayfalarda biraz sıkılır gibi olsanız da hiç bir satırı atlamak istemiyorsunuz. Tarihi bilgilerin yoğun olmasının yanı sıra çevirisinin de çok başarılı olmayışı da okumayı zorlaştırıyor -ki benim elimdeki baskı düzeltilmiş yeni çeviriydi.

Son olarak... Bu kitabı okuduktan sonra, İsrail-Filistin sorununun, çözüm ihtimalinden ne kadar da uzak olduğunu hissettim...

Bak Ben Ne Buldum?

2011-04-20T23:26:00.001+03:00

Neymiş Bu KARAMBİTA?

Karambita, hizmete sunduğu gelişmiş veri tabanı ve düzenleme araçları sayesinde kişisel kitaplığınızı yönetmeniz konusunda yenilikler ve kolaylıklar sunan ücretsiz bir sistemdir.

Sahip olduğunuz kitapları karambita veri tabanından seçerek kolayca kütüphanenize ekleyebilirsiniz. Böylece dakikalar içinde yüzlerce kitabı kayıt altına alabilirsiniz. Daha fazlası için tıklayınız;)

Ben karambita'yı bulur bulmaz kullanmaya başladım. Gezerken "kahverengi" bir kitap severe denk gelirseniz işte o benim:)

MUTLULUĞUN FORMÜLÜ

2011-02-23T00:18:00.000+02:00

Mutluluğun formülü çok açık!

Biraz para,

Biraz kitap,

Bir de Kahve ;)

Yazamıyorum bir süredir, okuduklarım bekleşip duruyor karşımda... Az daha bekleşecekler gibi görünüyor:)

Son birkaç yıldır kitap alışverişimi internetten yapıyorum, sabırla indirimleri beklediğimde, takip ettiğimde kitaplarımı inanılmaz ucuza mal edebiliyorum çünkü.

Bugün kaymak yeğenimin ilk yaş hediyesini almak için çıktığımda kendimi büyük bir AVM'deki büyük bir Kitap Evi'nde buldum.

İçeride geçirdiğim 1 saat 40 dakika boyunca ruh halim özetle: Kalbim güm güm, gözlerim dürbün! :)) Elimdekini karıştırırken gözüm bir başkasına kayıyor, onu alıyorum, diğeri koltuğumun altında... derken elim bir başkasına gidiyor...

Zengin olmayı dilediğim anlardan biriydi. Bir an düşündüm, "kitap" bir zengin hobisi haline mi geliyor acaba?!

Okumak isteyen bir yolunu bulur okur biliyorum ama o kitap evine girip kucak dolusu kitapla çıkmayı ne kadar çok isterdim...

2011 Takvimim :)

2011-01-04T13:44:00.000+02:00

Yıllardır kişiye özel takvim yapıyorum. Kendime yapmak hiç aklıma gelmemişti... İşte şimdi takvimim tam karşımda... Kendime özel :)

Gecikmiş MiM :)

2010-12-13T19:45:00.000+02:00

Neredeyse bir ay önce cevaplamam gereken MİM.

Sevgili arkadaşım Kitap Kurduma önce çok teşekkür ediyor sonra da geçikme için özürlerimi bildiriyorum:)

Mimin konusu şu;

Kitaplığınızın karşına geçin. Gözlerinizi kapatın. Derin bir nefes alın. Elinizi kitapların üzerinde gezdirin ve birini seçin. Şimdi gözlerinizi açın. Bir kitap seçmiş durumdasınız. O kitabı satın aldığınız ya da hediye gelmişte olabilir anı hatırlamaya çalışın. İlk kez okuduğunuzda neler düşünmüştünüz, hatırlayın. Şimdi sayfaları şöyle hızlıca bir dolanın ki, kitabın kokusu burnunuza gelsin. Evet, ne güzel bir koku bu! 55. sayfayı bulun. Sayfayı tekrar okuyun. Sayfadan bir paragraf seçin ve mim konusu olarak bunu blogunuza yazın. Daha sonra siz de arkadaşlarınızdan üç tanesine cevaplaması için gönderin.

Mim Kuralları:
- Mimlenenler mimi cevaplamak zorundadırlar, mim bozulamaz.
- Mimin bozulması teklif dahi edilemez.
- Mim yalnızca 3 kişiye gönderilebilir.
- Karşılıklı mimlemeler yasaktır.
- Mim, her bir blog için sadece bir kez cevaplanabilir.

- Mim kurallarının ilk 6 maddesi değiştirilemez.

Ben de sevgili Kitap Kurdu arkadaşım gibi kitaplıklarımdan hangisinin hangi bölümünün önünde duracağımı bilemedim önce:) Sonra evlenmeden önce okuduklarım çekti beni kendine. Gözlerimi kapadım... Ve... Tam 12 yıl önce okuduğum Pastoral Senfoni'yle buluştu ellerim...

İşte 55. sayfadan bir alıntı:

"Karımla konuştuğum gün Gertrude'u götürüp Madam Louise'e teslim ettim. Önceden kararlaştırdığım gibi, günlük işlerimden fırsat buldukça onu ziyaret ediyordum. Kimi zaman birkaç saat, kimi zaman ancak birkaç dakika ayırabiliyordum. zavallı kız, beklediğimden daha anlayışlı davranıyordu. Bugün hava çok güzel. Oldukça da boş zamanım var. Madan Louise'nin evine gidip Gertrude'u aldım ve ormana gezintiye çıkardım. Curaların sık kıvrımlarına kadar yürüdük. ..."

Bu da bir yaprak daha çevirdiğimde karşıma çıkan... Mim'e dahil olmasa da paylaşmak istedim:)

Kitabımı karıştırırken düşündüm de... Okuyup, tadı damağımda kalıp bir gün tekrar okumayı istediğim ama asla geri dönüp okumaya zaman bulamadığım/bulamayacağım ne çok kitabım var...

Mim'i cevaplamakta çok geç kaldığım için ben kimseyi mimlemiyorum.

Öğretmenim Canım Benim :)

2010-11-24T19:22:00.001+02:00

Başta "kıymetlim" olmak üzre;
tüm öğretmenlerimin,

çocuklarımın öğretmenlerinin,

öğretmen olan arkadaşlarımın...

velhasıl hayatımdan gelmiş geçmiş tüm öğretmenlerin

ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN :)

Giden Yaşım

2010-11-22T10:28:00.001+02:00

Bugün itibariyle 31 yaşımı ardımda bırakmış bulunuyorum:)

İnsan hiç unutmam sandığı ne çok şeyi unutuyor…

Yazmazsam giden yaşımdan aklıma neler kalır yıllar sonra bilemiyorum o yüzden işte burada zamana birkaç not düşüyorum.

Giden yaşımda ben;

Çok okudum, az yazdım…

Çok gezdim, az yürüdüm:)

Çok konuştum, çok düşündüm, çok ağladım, çok güldüm…

Geride kalan yaşlar biriktikçe uyanmak zorlaşsa da mümkün olduğu kadar az uyudum, yanlışlıkla çok uyuduğumda huysuz uyandım:)

Yine çok kahve içtim, kahveyle samimiyeti ilerlettim, kahvem her an elimin altında olsun istedim. “Bi kahve içelim mi?” sorusuna hiç hayır diyemedim:)

Bilgisayar başında iş için sabahlarken bir yandan da “farmville”de sebzeler, meyveler ektim biçtim, türlü çeşit hayvan yetiştirdim, evler, barınaklar inşa ettim :)

Ev işleri, özellikle mutfak kendini bana sevdirmeyi bu yıl da başaramadı:)

Ama mesela hiç sevmediğim çiçek yetiştirmeye merak saldım, evimin her köşesini çiçek saksılarıyla donattım.

Giden yaşımda “sevdiğim renk” diye bir şeyin pek olmadığına, her rengin her tonunu ayrı ayrı sevdiğime karar verdim:)

“Süzülün uçuşun beni de, Beni de alın götürün…” diye başlayan şarkı tüm yaşlarımın en güzel şarkısı olmaya devam etti…

Yıllarca hiç görüşmediğim, haber almadığım eski dostlarımı buldum, aradan onca zaman geçmemiş gibi kaldığımız yerden devam edebilmenin mutluluğunu yaşadım.

Hep hayatımda olsun istediğim yeni insanlar, güzel insanlar tanıdım, gülümseten anılar biriktirdim. Cins insanlar da tanıdım bir daha karşıma çıkmamasını dilediğim, sayelerinde keyif kaçıran anılar edindim…

Edindiklerime sevindim, yitirdiklerime üzüldüm…

Üzüldüklerime baktığımda, bunları dert edemeyecek kadar büyük dertlerimin olmadığına şükrettim.

Hastalığın ve ölümün her an, herkese eşit mesafede olduğunu ama yine de genç ölümlerin çok acı verdiğini gördüm.

Ve bir de, giden yaşımda ilk kez teyze oldum, teyzelikle tanıştığıma pek memnun oldum:)

Yeğenimin teyzesi olmak keyif verse de sokakta/parkta “teyze” diye seslenen çocukları duymazdan geldim, kaçan toplarını onlara atmadım, “be hey şaşkınlar, olsam olsam ablanız olurum ben sizin” diye söylendim :)

10’lu yaşlarım yüz yıl kadar uzundu, 20’ler o kadar değilse de çabucak geçti diyemem, bakalım 30’lar nasıl olacak? Elbette çok acele etmemesini tercih ederim:)

İyi ki anne-babamın çocuğu,

kardeşlerimin ablası,

kıymetlimin kıymetlisi,

çocuklarımın annesi,

dostlarımın dostu doldum…

İyi ki yaşadığım şehirde, yaşadığım zamanda doğdum…

İyi ki doğdum:)

22 Kasım 1979’dan 31 Yıl Sonra ;)

www.bursalianneler.com

MATMAZEL NORALİYA'NIN KOLTUĞU

2010-11-10T01:01:00.000+02:00

Yazar: Peyami Safa

Yayınevi: Ötüken Neşriyat

Basım Tarihi: 1995

Sayfa Sayısı: 308

Arka Kapak:

Karşılaştığı bir takım olağanüstü olayları benimsediği materyalist ve pozitivist felsefelerle açıklayamayan, şüphe, tereddüt ve bunalımlar içinde kıvranan bir gencin çevresindeki bazı kişilerin telkinleri ve açıklamaları ile bunalımdan kurtulup huzura kavuşmasının hikâyesi... Materyalizmle mistisizm arasında gidip gelen beyin sancıları... Peyami Safa'nın dünya görüşü ve fikirlerini en güzel işlediği eserlerindendir.

Okuduğum ilk Peyami Safa eseri.

Matmazel Noraliya' nın Koltuğu bir psiko-analiz romanı...

Günümüz kitaplarından sonra böylesine uzun cümleler, ayrıntılı tasvirler kitabı bitiriş zamanınızı uzatabilir:) Uzun derken öyle böyle değil, yarım sayfayı bulabiliyor cümleler:) Tasvirler öyle güçlü, öyle ayrıntılı ki okuduklarınız zihninizde kolaylıkla resmediliyor. Örneğin, yüz felci geçirmiş komşu kadınla sohbetini öyle bir aktarışı var ki kadın ete kemiğe bürünüp karşınızda beliriyor sanki.

“…Fakat yüzünün felç geçiren tarafındaki göz, yabancı bir ruha aitmiş gibi tarafsızlığını muhafaza ediyor ve yanı başındaki gözün içinde kopan kıyametlerden habersiz ve dalgın duruyor. Rahmetlinin pencereyi açtıktan sonra mandalı sürmeyi unutması üzerine, arkasını döner dönmez kopan şangırtının hatırası bu iki göze başka başka vuruyor. Felç geçiren yanağın üstündeki göz geçmiş zamana dürbünün tersinden bakıyormuş gibi soğuk, öteki göz geçmişi hal içinde seyrediyormuş ve içine sıçrayacak cam parçalarından korunmak istiyormuş gibi çırpınıyor; ve kadın kendisini bu tek gözün içine sığdırarak bağırıyor…..”

Romanda pek çok ifadeyi dönüp tekrar tekrar okudum. Delilik ile aptallığın kıyası, aşkın tarifini oldukça etkileyici bulduğumu söylemeliyim.

Dediğim gibi cümleler öylesine uzun ve birbirine öylesine bağlı ki altı çizili satırlarımı buraya yazamıyorum:)

Ben keyifle okudum fakat daha şık, daha net bir son beklediğimi, beklediğimi bulamadığımı da belirteyim...

ÇOCUĞUNUZUN YETENEĞİNİ KEŞFEDİN

2010-10-15T02:13:00.000+03:00

İki hafta kadar önce şuradaki hediye kitap formunu doldurmuştum. Kitabım geldi, "Anaokulu Dergisi"nin birinci sayısıyla beraber. Dergi oldukça renkli, keyifli, kitaptaysa ayrıntılı açıklamaların ardından 2-5 yaş arası çocuklar için hazırlanmış yetenek testleri çıkıyor karşınıza.

Prof. Dr. Sabiha Keskin Paktuna yazılarını-röportajlarını okuduğum, televizyon programlarında denk gelirsem ne söylediğini merak ettiğim kişilerden biri. Fakat ücretsiz olmasa böyle bir kitap almayı/çocuğumu bu tarz testlerden geçirmeyi gerekli bulur muydum? Hayır:)

Sizin de 2-5 yaş arası bir çocuğunuz varsa ve sizde de "hediye" ve "kitap" kelimelerini bir arada duyduğunuzda atlama hissi uyanıyorsa acele edin, kampanyanın bitişine 16 gün kalmış:)

YAKINLIK

2010-09-26T23:47:00.000+03:00

Yazar : Mustafa Ulusoy

Yayınevi : Timaş Yayınları

Basım Tarihi: 2009

Sayfa Sayısı: 240

Arka Kapak:

Ne içine kapanmak sorunları çözer hayatta, ne de alıp başını gitmek.

Çünkü insan gittiği yere kalbini de götürür.

Kalbin her zaman aradığıysa ‘yakınlık’tır.

Mustafa Ulusoy, bizi kalbimizin aradığı ’yakınlık’a çağırıyor. Yine, insanın iç dünyasında olup bitenlere ’yakın’dan ve bilgeliği arayan bir bakışla yaklaşıyor. Narsistik rzu çağına, varlığın dilini okuyup dilsizlikten kurtlmaya, insanla kâinat arasındaki bağlılığa, kadın erkek ilişkilerine, çocuklara Mutlak Varlığın nasıl anlatılacağına, sonsuzun tanığı olmaya değiniyor.

Kimi zaman öykü, kimi zaman makale kıvamında denemeler biçiminde kaleme aldığı yazıların hepsi gelip bir noktada buluşuyor: Kalbin O’na yakınlığı.

“İki insan arasındaki mesafenin hiç kapanmayacağını ve bir insanın başka bir insanı mutlak olarak anlayamayacağını fark edince, kalbini O’na açtı. İstediği şeyi insanlar veremeyecekti. İnsanların kötü niyetinden kaynaklanmıyordu bu. İstediği şeyi vermiyor değillerdi. Veremiyorlardı. Onu mutlak olarak ancak Mutlak Varlık anlayabilirdi. O’nun kendisini mutlak olarak anladığını hissedince, içindeki uzaklıklar kapandı; Mutlak Varlık, ona mutlak yakındı.”

Yakınlık, yazarın ikinci deneme kitabı. Öykü lezzetinde, makale ciddiyetinde denemeleriyle Mustafa Ulusoy yine psikiyatrist - yazar kimliklerini harmanlıyor.

Kişinin iç dünyasına dair çözümlemeleri, evlilik ve aile hayatına dair tespitleriyle yaşadığımız çağa dair incelikli ve derin analizler okuyucuyu bekliyor. Değişik konulardan oluşsa da her denemenin gelip dayandığı nokta: YAKINLIK.

Ve... Mustafa Ulusoy yazıları bana çok iyi geliyor :)

Bayram Ola :)

2010-09-08T03:36:00.001+03:00

Kitap Ödüllü Yarışma

2010-08-25T04:03:00.000+03:00

Şu an bir kitap blogunda gezindiğinize göre bu haber sizi de sevindirecek sanırım :)

KitapKolik.Net "kitap" ödüllü bir yarışma düzenliyor. Üstelik kazandığınızda hediye edilecek kitabı siz seçiyorsunuz!

Yarışmanın ayrıntıları için tıklayınız lütfen KitapKolik.Net :)

KİTAPKOLİK

2010-08-17T23:18:00.000+03:00

BİR TIK DA BURAYA !

Röportajlar ve kitap kritikleriyle okurlara rehber olabilmek adına başlatılmış çok güzel bir proje KitapKolik.

Bu projeye katkıda bulunabilmekten çok mutluyum:) İşte ilk yazım ÇİKOLATA... Hadi bakalım, kitabımız bol olsun ;)

İz Bırakan Kitap Cümleleri

2010-08-14T21:51:00.000+03:00

TIK TIK !

Yüzlercesi vardır bilirim...

Yüzlerce yüreğe dokunan altı çizilmiş cümle...

"İşte beni anlatıyor." deyip yaşanmışlıklarla beraber rafa kaldırılan sayfalar...

Yüzlercesini istemiyorum...

Onlarcasını bile değil...

Okuduklarınızın, rafa kaldırdıklarınızın çoğu size kalsın...

Bir kaç tane altı çizili cümle yeter bana... Bir kaç tane "sizi anlatan" kitap ismi...

Biliyorum ordasınız...

Okuyor, yazıyor, biriktiriyorsunuz siz de...

İz Bırakanlar'da buluşmak dileğiyle... :)

...

Diyor Şehnaz Baykuş...

Bundan yaklaşık bir ay kadar önce Şehnaz'ın sıcak davetine icabet ettim ve kendimi şahane bir kitap diyarında buldum:) Israrla tavsiye ederim;)

FARKINDALIK

2010-08-08T17:12:00.000+03:00

Yazar: Osho

Yayınevi: Ovvo

Yayın yılı: 2004

Sayfa Sayısı: 224

Arka Kapak:

Ben sana bir ahlak dersi vermiyorum. "Bu doğru, bu yanlış, bu ahlaklı, bu ahlaklı değil" demiyorum. Bunların hepsi çocukçadır. Ben sana çok basit bir kriter veriyorum: "FARKINDALIK" Eğer farkındalıkla bir şey yaparsan doğru olmak zorundadır çünkü farkındalıkla hiçbir şeyi yanlış yapamazsın. Ve farkındalık olmadan da herkes tarafından takdir edilen kimi şeyleri çok iyi yapabilirsin. Ama ben hala ona yanlış diyorum çünkü farkında değilsin. Ve yanlış sebeplerden dolayı yapmış olmalısın. Farkındalık olmadan onların sadece gösteriş, ikiyüzlülük olduğunu biliyorum. Onlar seni yapmacık hale getirir. Seni özgürleştirmezler, seni özgürleştiremezler. Tam tersine seni hapsederler.

Altı Çizili Satırlarım:

Gelecek saf potansiyeldir; gerçekleşmediği sürece ondan emin olamazsın. Geçmiş saf gerçekleşmedir; olmuştur. Artık onunla ilgili bir şey yapılamaz. Bu ikisinin arasında, şimdiki zamanda insan durup bu iki imkansızlığı düşünür. O gelecekle ilgili her şeyden emin olmak ister ve bu yapılamaz. Bunun kalbinde mümkün olduğunca derinlere inmesine izin ver: Bu yapılamaz. …Geçmiş gerçekleşti, o ölü bir olgudur. Ona hiçbir şey yapılamaz. Yapabileceğin en iyi şey onu yeniden yorumlamaktır, hepsi bu. …bir kez bu iki şey yapıldığında, her türlü aptallıktan özgürleşirsin.”

“Zihin bir gezginin elbisesinde biriken tozlar gibidir. Ve sen milyonlarca yaşamın boyunca hiç banyo yapmadan seyahat edip ve seyahat edip duruyorsun. Çok toz birikti, doğaldır ki bunda yanlış bir şey yok; bu böyle olmak zorunda. … eğer seyahat edersen tozlanırsın. Ama onunla bir olmaya gerek yok çünkü onunla bir olursan başın derde girer; çünkü sen toz değilsin, sen bilinçsin… Farkındalık senin varlığındır ve farkındalığının etrafında topladığı toz da senin zihnindir.”

Osho okuyorum bir süredir, iyi geliyor bana. Her şeyi biliyoruz biliyorum:) Ama yine de yaşadığımız sürece bildiklerimizi farklı ifadelerle hatırlama ihtiyacı duyuyoruz. Benim için de Osho farklı bir pencere oldu, “Farkındalık”ı özellikle öneriyorum. Herkesten çok kendime ve her zamandan daha çok tam da şimdi!

NEFES

2010-08-08T16:48:00.000+03:00

Yazan: Nuriye Akman

Yayınevi: Doğan Kitapçılık

Yayın yılı: 2004

Sayfa Sayısı: 317

Arka Kapak:

'... İğde camdan içeri üflemeye başladı. üçünü de bir ürperti sardı. Nice sonra kaos bitti. Ağacın ritmi çocuğa doldu. Toprağın altında yürüyen tüm böceklerin ayak sesleri yorganın altına sızdı. Ardından otların solukları yastığa ilişti. Uzak denizlerden iki dalga yanaştı ruhuna; bir yükseldi, bir alçaldı; hışırdayarak çarşaf olup çocuğun altına uzandı. Sırrı tempo tutar gibi nefesini onlarınkine uydurdu. Korkusu buharlaştı. Yine de sükunundan bir kelime bile doğmadı... Ve... Biz size kaval çaldık, siz oynamadınız. Biz yas tuttuk, siz ağlamadınız. Biz size ağıt yaktık, siz dövünmediniz! Gönlüne sağlık, Nuriye Akman'

Alev Alatlı

'Ses getirsin, okura ders versin, yazarını yüceltsin niyetiyle kaleme alınan 'akılcı romancılık' geleneğinden başlı başına bir sapmadın Nuriye Akman'ın romanı. Bitimsiz bir nefes, yankılarıyla çoğalan bir çığlık, varmaktan ziyade akmaya meyyal bir yolculuk ve belki de en önemlisi, okur ile yazarı, hüzün ile umudu hemhal kılan vecd halidir bu canım roman.'

Elif Şafak

Sakin kafayla, "içine dalarak" okunması gereken kitaplardan biri bence. Bu sebeple zaman zaman geri dönüp tekrar okuduğum cümleler/paragraflar oldu. "İç sesiyle" yakınlaşmaktan hoşlananlar için rahatlıkla tavsiye edebilirim...

KÜÇÜK ARI

2010-05-21T13:01:00.000+03:00

Yazan : Chris Cleave
Çeviren : Nalan Çeper
Yayınevi: Pegasus Yayınları
Basım Yeri-Tarihi: İstanbul / 12.1.2010
Sayfa: 344

Arka Kapak:

Size bu kitapta ne olduğunu anlatmak istemiyoruz; çünkü gerçekten çok özel bir hikâye ve biz onu bozmak istemiyoruz.

Yine de bu kitabı almanıza yetecek kadar bilmeniz gerektiğinden, sadece şu kadarını söyleyelim:

Bu, yaşamları kaçınılmaz bir şekilde çarpışan iki kadının hikâyesidir. Ve biri korkunç bir seçim yapmak zorundadır.

İki yıl sonra tekrar karşılaşırlar ve hikâye burada başlar…

Bu kitabı okuduğunuzda herkese anlatmak isteyeceksiniz. Bunu yaptığınızda, lütfen, neler olduğunu anlatmayın; çünkü bütün büyü, olayların akışında…

“Bir sonraki Uçurtma Avcısı.”

—Library Journal

“Sizi alıp götürecek’’

—Washington Post

“Okuduktan sonra unutmanız hiç de kolay olmayacak.”

—Financial Times

"Hiç tartışmasız 2009’un açıkara en iyi kitabı"

--Metro

Kitap hakkında söyleyebileceğim en önemli şey; kesinlikle "Uçurtma Avcısı" ile kıyaslanamaz. Akıcı, kendini okutan, yormayan bir kitap. Ama abartıldığı gibi muhteşem, unutulmaz, derin izler bırakan bir kitap değil emin olun :)

Aylar Sonra...

2010-05-18T19:06:00.000+03:00

Aylar olmuş son kaydı gireli... "Rüzgarla Savrulan Yıllar" biteli de aylar oldu, üzerine ne kitaplar okundu:) Yavaş yavaş eklemeye başlıyorum artık...

RÜZGARLA SAVRULAN YILLAR

2009-12-15T16:53:00.000+02:00

Canım kardeşim,

güzel Wilmacığım'ın

bana 30. yaş günü hediyesini

Okumaktayım ;)

MAVİSİNİ YİTİRMİŞ YAŞAMAK

2009-10-22T10:19:00.000+03:00

Ali Çolak
İnsan Yayınları
İstanbul, 1997, 13.5 x 19.5 cm., 142 sayfa, Türkçe.

Arka Kapak:

"Mavi işte, cıvıl cıvıl, kıpır kıpır mavi... deniz mavisi, kararsız ve hırçın. Aşk gibi, verem gibi işler içimize. Kah yeşile, kah su rengine dönüşerek çılgına çevirir insanı. Ah, gece mavisi... siyah saçlarına dolanmış karanlığın. Yaz akşamlarının iç serinliği, yıldız şavklarında gezinen şarkılar... Mavinin en koyusu, şehirli ve evcil olanı boncuk mavisidir. Çinilere işlenince sabırla büyülenen aşk ve sanat rengi. Ve turkuaz, mavinin yeşille oluşturduğu cümbüş... Maviler saymakla bitmez, masal gibi bir dünyanın içine çeker sizi..." Bu kitaptaki her yazıyı kendinize yazılmış bir mektup gibi görebilirsiniz. Doğrusu da böyledir. "Mavisini Yitirmiş Yaşamak", yazarın bir gazete köşesinden okurlarına gönderdiği mektuplardan oluşuyor. Her biri sevgi ile ve içtenlikle örülmüş denemelerden... kitabı okurken geçmiş zamanların kıyısında gezinecek, bakışlarınızı insanların, şehirlerin ve mevsimlerin gizlerine yönelteceksiniz.

İVAN İLYİÇ'İN ÖLÜMÜ

2009-09-08T01:25:00.000+03:00

Yazar: Lev Nikolayeviç Tolstoy
Yayın Evi: İletişim / Dünya Klasikleri - 20
Yayın Yılı: Eylül 2005
Sayfa Sayısı: 112

Arka Kapak:

Tolstoy’un, iyi bir hayat yaşadığını zanneden bir adamın, ölümün yaklaştığını anladıkça yavaş yavaş aslında yaşamamış olduğunu fark edişini büyük bir saflık ve şaşırtıcı bir samimiyetle anlattığı bu kısa ama büyük romanı...

“Başlardaki adı Bir Yargıcın Ölümü olan hikâyeye ilişkin fikir Tolstoy’un aklına, 1881’de Tula Mahkemesi’nde yargıçlık yapan İvan İlyiç Meşnikov’un öldüğünü duyduğunda gelmiş ve Tolstoy daha sonra Meşnikov’un kardeşinden olayın ayrıntılarını öğrenmişti. Kafasındaki asıl fikir, ölümle önce mücadele eden, sonra da kendisini ona bırakan bir adamın günlüğünü kaleme almaktı. Ama yavaş yavaş eğer üçüncü şahıs gözünden anlatılırsa, hikayenin trajik boyutunun derinlik kazanacağını gördü. Ve günlük, bir romana dönüştü.” (Henry Troyat)

Altı Çizili Satırlarım:

-Sanki ölüm sadece İvan İlyiç’in başına gelen bir talihsizlikmiş gibi, onun nasıl öldüğüyle ilgili ayrıntıları sormaya başladı.

-Karısı (Praskovya) İvan İlyiç’in çektiği acıları uzun uzun anlattıktan sonra Piotr bu acıların sadece Praskovya’nın sinirleri üstündeki etkilerini öğrenebilmişti.

-Henüz evleneli bir yıl bile olmamıştı ki İvan İlyiç, evliliğin insana küçük mutluluklar getiren zor bir iş olduğunu anladı.

-Aslında her şey pek zengin olmayan insanların zenginleri taklit etmesinden ibaretti…

-İvan İlyiç'i en çok üzen, herkesin yalan söylemesiydi. Sanki ölmek üzere değilmiş de yalnızca hastaymış, sabreder, tedavi görürse her şey düzelecekmiş gibi bir tavır takınıyorlardı. Oysa ne denli uğraşırlarsa uğraşsınlar durumun düzelmeyeceğini, üstelik ağrılarının artıp öleceğini adı gibi biliyordu. İşte herkes gibi onun da bildiği bu gerçeği örtbas ederek gözüne baka baka yalan söylemeleri, ayrıca bu yalana katılması için onu da zorlamaları onu kahrediyordu.

-Ölmek üzereyken çevresini saran bu yalanlar ne kadar aşağılıktı!

-Ölüm gibi korkunç, görkemli bir olayı günlük ziyaretler, ev eşyaları, yemek için alınan mersinbalığı türünden olağan şeylere indirgemeleri İvan İlyiç'e büyük bir azap veriyordu.

-İşin tuhafı, onlar böyle gözüne baka baka yalan söylerken kim bilir kaç kez, "Bırakın artık şu yalanları! Ölmek üzere olduğumu siz de biliyorsunuz, ben de. Hiç olmazsa yalan söylemeyin!" diye bağıracak olmuş, ama hiçbir zaman kendinde bu gücü bulamamıştı.

-Korkunç, feci bir şey olan ölüme çevresindekiler herhangi tatsız bir şey, hatta yakışıksız bir davranış gözüyle bakıyorlardı. Kalabalık bir salona girerken pis kokular saçan bir adammış gibi tavır takınıyorlardı ona karşı. Bütün bunları yaptıran da, İvan İlyiç’in hayatı boyunca sıkı sıkıya uyduğu nezaket kurallarıydı.

-Ona kimse acımıyordu, çünkü durumunu anlamak isteyen tek bir Allah’ın kulu yoktu. Yalnızca Gerasim her şeyi anlıyor, ona acıyordu. Bu yüzden İvan İlyiç yalnız Gerasim'le baş başa kaldığı zamanlar kendisini iyi hissediyordu. Bazen de birden bire senli benli konuşmaya başlıyordu: "Keşke hiç hasta olmasaydın. Yoksa sana hizmet etmekten kaçınır mıyım?" Yalan söylemeyen tek kişi Gerasim'di; işin aslını yalnız onun anladığı, gizlemeye gerek görmeden, eriyip giden efendisine açıkça acıdığı ortadaydı. Hatta bir keresinde, İvan İlyiç onu yatmaya gönderdiği sırada, "Hepimiz ölüp gideceğiz. Ne diye yardım etmekten yüksünelim!" deyivermişti. Gerasim bu sözlerle, ölmekte olan birine yardımdan kaçınmadığını, bir gün o da ölürken birinin ona yardım edeceğini söylemek istiyordu.

-İvan İlyiç'i üzen şey kimsenin ona, onun istediği gibi acımamasıydı. Çektiği uzun ıstırap dönemlerinden sonra öyle anlar oluyordu ki —bunu kendi kendine bile açıklamaktan utanıyordu- biri ona acısın, hem de hasta bir çocuğa acır gibi acısın istiyordu... Çocuklar gibi sevilip avutulmayı, okşanmayı, birilerinin başında oturup ona ağlamasını istiyordu. Yaşını başını almış, önemli bir yargıca böyle şeylerin yapılamayacağını bile bile istiyordu bunu...

-Gerasim'le yakınlığı ona az da olsa bu merhameti sağladığı için onun yanında avunabiliyordu. Evet, İvan İlyiç ağlamak, okşanmak ve başında ağlayanları görmek istiyordu. Ama onu yoklamaya gelen arkadaşı, mahkeme üyesi Şabak'a ağlayıp içini dökeceği yerde somurtuyor; sert, haşin bir tavır takınarak, sözü yargıtaya gönderilen bir karara getirip görüşünü şiddetle savunmaya başlıyordu. İvan İlyiç'in son günlerini en çok içindeki ve çevresindeki bu yalan zehirliyordu.

Şüphesiz ölüm ekseninde yazılmış en etkileyici edebi eserlerden biri… Kitapta altını çizdiğim satır, kenarını kıvırdığım sayfa çoktu fakat en fazla düşündüğüm, ağır bir hastanın, çevresindekilerin sürekli ona iyi olduğunu, iyileşeceğini söylemesinden duyduğu rahatsızlık, aslında duymak istediğinin merhamet dolu hatta acıyan kelimeler olduğu kısmıydı…

Gerçekten öyle midir merak ettim…

Yaşlı insanlar geldi aklıma “iyi görünüyorsun” dendiği zaman ağrılarını sızılarını sıralayıvermeleri bundan mıdır acaba? Moral verelim derken önemsenmediklerini mi hissettirmekteyiz onlara yoksa? Bilemedim, karar veremedim…

KRALİÇENİN PİRELERİ

2009-09-04T15:59:00.000+03:00

Yazar: Tarık Tufan
Yayınevi: Birun Kültür Sanat Yayıncılık
Yayın Yılı: 2003
Sayfa Sayısı: 190

Arka Kapak :

Gözlerin alabildiğine uzakları görebilmeli baktığında. Şehrin her bir köşesini ve her köşesinde başka bir hayata dönüşen gölgeleri farkedebilmeli. Sahici olan ne varsa ve içinde yaşamak adına bir giz taşıyan ne varsa farkedebilmelisin. Böylece zaman senin kollarında uzamalı. Bazen akrebi sımsıkı avuçlarında tutmalısın. Kimi zaman da bir yelkovanın sırtında savaşmalısın ara sokakların içinde.

Gözlerin alabildiğine uzakları görebilmeli her baktığında. Gizli akıtılan gözyaşlarının, yarım kalmış hesabı hırslandırmalı yüreğini. Soğuk bir odada, eskimiş bir yatağa uzanmış ve kısık yanan bir lambaya saatler boyunca bakan bir adamın incinmişliğine dikkat kesilmelisin. Onurlu bir adamın incinmişliğiyle puslanmış sokaklarda yürüyüp ihanetin ayak izlerinde okumalısın hayatın kaypak yüzünü.

Çekip giden bir kadının geride bıraktığı son hicaz hüzünleri özenle toplamalısın odanın içinde. Bir kristal bardağı tutuyormuşçasına özenle toplamalı ve mümkün olduğunca gözlerden uzak tutmalısın.

Hırçın bir kuzey rüzgarı gibi esmeli bakışların kentin sokaklarında.

Altı Çizili Satırlarımdan...

"Şimdi bulabildiğim tüm soru cümlelerini üst üste yığıp, bulabildiğim en merhametli cevabın dizlerine yaslamak istiyorum başımı. Bulabildiğim en müşfik cümlenin önünde bir an olsun düşünmeksizin iyiden iyiye bitik, yorgun vücudumu yere bırakmak istiyorum. Uzanmak ve hangi günahtan kalma olduğunu kestiremediğim acıların yorgunluğunu bir parça olsun üzerimden atmak istiyorum. Uyumalıyım.”

“Hayatımın parçalarını nasıl bir araya getirebileceğim konusunda en küçük bir fikrim bile yok. Nerden başlamalı ki? Başı ve sonu iç içe geçmiş bir hikayede ortaya çıkacağı anı karıştırmış bir kahraman gibiyim. Nerede ortaya çıksam yanlış karedeyim.”

"Sabahları erkenden yola çıkıyorum. kargaları farkettim bir süredir. Kargaları sevmediğimi düşündüm. At kestanelerini gagalarıyla alıp yükseklere çıkıyorlar. Sonra yüksekten bırakıp kırılan at kestanelerinin içindekileri yemeye koyuluyorlar. İçinde ne varsa tüketmek istediğin birini, yükseklere çıkarıp tam da zirve sarhoşuyken yere bırakmayı ve istediğini alıp bir kenara fırlatmayı kargalardan öğrenmiş olabilir miyiz?"

KUR'AN TERAPİSİ

2009-09-02T00:44:00.000+03:00

Gizli Telkinle Kuran Terapisi
Bilinç Altını Yeniden İnşa Etmek

Yazar: Kubilay Aktaş
Yayınevi: Elest Yayınları
Yayın Yılı: 2009
Sayfa Sayısı: 160

Bilinçli davranışlarımızın çoğu aslında bilinçaltımızdaki dosyalardan çıkıyor.

Subliminal (gizli telkin) mesajlarla çocuk yaştan itibaren karşı karşıya kalıyor ve bilinçaltımızı günden güne kirletiyoruz. Bu kitap, bilinçaltı klasörleri kısa devre olmuş ve varlığın birliği ile diyalog kurmakta ciddi sorunlar yaşayan, içsel çatışma içinde olan, çözümler aramasına rağmen yine de kalbi tatmin olmayan insanlar için hazırlanmıştır. Amacımız, kirletilmiş ve sistemi allak bullak olmuş insanımızın bilinçaltını Kur'ân, Cevşen ve Celcelutiye üçlüsüyle yeniden inşâ etmektir.

• Bilinçaltı nedir, bilinci nasıl etkiler?

• Subliminal (gizli telkin) teknikler nelerdir, nasıl karşımıza çıkar?

• Kur'an, Cevşen ve Celcelutiye'nin bilinçaltını inşa etmekteki fonksiyonları nelerdir?

• Gizli telkinle beyin ve kalbin onarımı mümkün mü?

Kubilay Aktaş, manevi ilimlerdeki yirmi yıllık deneyimini bu kitapta istifadenize sunuyor.

Sevgili Kubilay Aktaş benim için sözü değerli, yazısı değerli; ne yazsa okuyacağım, ne söylese kıymet vereceğim araştırmacı-yazar abim...

Başka yoruma gerek yok sanırım :)

KİMYA HATUN

2009-09-02T00:16:00.000+03:00

Yazar: Saide Kuts

Yayınevi: Sonsuz Kitap

Yayın Yılı: 2007

Sayfa Sayısı: 328

Arka Kapak:

Kocasının ölümünden sonra Mevlana Celaleddin-i Rumi ile evlenen Kerra Hatun, yeni kocasının haremine yerleşir. Tabii sevgili kızı Kimya da onunladır. Kimya Hatun içine düştüğü bu yeni dünyada bir yandan kendini bulmaya çalışırken, diğer yandan da Mevlana'nın özel yaşamına şaşkınlıkla şahit olmaktadır...

Gerçekleri yansıtmağını, ciddi bir araştırma ürünü olmadığını düşünmem bir yana koyulacak olursa okuması keyifli, hoş bir kitap idi... Tavsiye eder miyim? Mevlana ve Şems hakkında tarihi ve de gerçek bilgiler edinebileceğinizi düşünüyorsanız, hayır; hoş zaman geçirebileceğiniz bir roman okumak istiyorsanız, evet :)

OKUYUCU VELİNİMETİMİZDİR

2009-08-23T02:47:00.000+03:00

Yazar: Fatma Karabıyık Barbarosoğlu

Yayınevi: İZ YAYINCILIK

Yayın Yılı: 2006

Sayfa Sayısı: 148

Arka Kapak:

Her şeyin birbirini tamamladığı bir dairenin içindeyiz. Birbirini tamamlarken, hapseden aynı zamanda. Beklerken bekleniriz.Özlerken özleniriz. Ağlarken ağlatırız. Bir uçtan bir uca sürer yolculuğumuz.Sonra başladığımız yere geri döneriz. Hem hiç gitmemişçesinedir bu geri geliş, hem hiç dönmemişçesine!. Daire tamamlandıkça hanemiz dolar. Ama doğru ama yanlış. Gâh davete icabet ederiz "okunulan" her sofraya oturdukça. Gâh "okuruz" tek tek herkesi davete icabet etsin diye. Herkes okuyan/okunan, okunan/okuyan olarak iz sürer. Eşitlendiğimiz pek çok payda var. Bu defa ortak payda okuyan ve okunan.Barbarosoğlu hepimizin adına cümleleri, klişeleri, şarkıları, okuyor. Hepimizin ağzına sakız olmuş cümlelerden zihnin haritasını çıkarmaya çalışıyor.

İKİ KİŞİLİK RÜYALAR

2009-08-23T00:42:00.000+03:00

Yazar: Fatma Karabıyık Barbarosoğlu
Yayınevi: TİMAŞ YAYINLARI
Yayın Yılı: 2005
Sayfa Sayısı: 156

Arka Kapak:

Sulara anlatılacak rüyalardandı. Akan sular yoktu oysa. Su yerine kâğıt yetişti imdada. Okuyanlar önce duyduysalar, "İşte budur, ben de bu rüyanın tam şurasındayım" dediler. Böyle evler görmüşler, böyle bahçelerde yitirdikleri olmuştu. Ama kapıların bu kadar kendine açık ve bu kadar kendine kapalı olduğunu henüz bilmiyorlardı.

Şimdilik sadece fotoğraf ve arka kapak ekleyebildim, en kısa zamanda altı çizili satırlarımı da yazacağım burada;)

ACI DENİZ

2009-08-15T18:44:00.001+03:00

Yazar: Fatma Karabıyık Barbarosoğlu

Yayınevi: İZ YAYINCILIK

Yayın Yılı: 2003

Sayfa Sayısı: 124

Arka Kapak:

Aynı zamanda sosyoloji doktoru olan yazar ihtimal iki bu disiplinden gelen bir bakış açısının da sahibi olarak, temelde modernleşme sürecinin hırpaladığı değerleri tevarüs etmeye aday bir insana yöneliyor.

Acı Deniz, giderek daralan. Kirlenen ve ikinci yarısı şiddetle ihmale uğramış bir dünyada iyi ve güzeli düşünmeye hakkımız olduğunu hüzünlü hem de çok hüzünlü bir dille hatırlatırken. Tercihini gelenekten yana koyuyor. Hoş geldin Acı Deniz. Yazarın o güzel cümlesiyle, "bahtınız açık olsun ey kitaplar".

Seviyorum Fatma Karabıyık Barbarasoğlu cümlelerini :)

ELVEDA GÜLSARI

2009-08-02T20:49:00.000+03:00

Yazar: Cengiz Aytmatov

Yayınevi: ÖTÜKEN NEŞRİYAT

Yayın Yılı: 1996
Sayfa Sayısı: 244

Cins ve ünlü bir yorga olan Gülsarı adındaki atın doğumundan, yaşlanarak ölümüne kadar geçen fırtınalı hayat macerası, romanın ana konusu gibi görünür.

Tanabay gençliğinde hareketli bir hayat yaşamış, rejimin uygulamalarını hayata geçirebilmek için uğraşmış, iyi niyetli çalışkan bir adamdır. İkinci Dünya Savaşından dönünce mesleği olan demircilikle uğraşan Tanabay, çok sevdiği, saygı duyduğu Çora’nın ısrarı üzerine yılkıcılığa (at çobanlığı) başlar. Devraldığı sürüde Gülsarı isminde eşine ender rastlanacak çok değerli bir taypalma yorga at vardır. Tanabay bu atla bütün yarışlarda birinci gelir. Onun adını yörede duyurur. Bir gün bu at merkezden Çoranın yerine yeni tayin olan sekreterin bineği olamk üzere Tanabay’dan istenir. Tanabay önceleri dirense de vermek zorunda kalır. Lakin at her seferinde kaçıp eski sahibini bulmaktadır. Sekreterin adamları ata olmadık zulümler uygularlar, ayaklarına demir prangalar vururlar, eziyet ederler. Tanabay her şeye rağmen canla başla çalışarak sekreterliğin verdiği görevleri yerine getirmeye çalışır.

Bir defasında ondan yanına yardımcı gençler alarak koyun sürüleri ile uğraşması istenir. Tanabay kabul eder, Dağlarda, yaylalarda zor durumlarda kalır, işte burada eskilerin kullandıkları keçe çadırların çobanlık için ne kadar uygun olduğunu anlarken, gençliğinde bu çadırların kullanılmasına gösterdiği muhalefetten dolayı utanır. Ona koyunların kuzulayacakları zaman kullanması için tahsis edilen ağıl’ın viran durumda olması, hava şartlarının bozukluğu, yardım için yanına verilen gençlerin işi bırakıp gitmeleri, her seferinde daha fazla ürün isteyen merkez yöneticilerinin sorunlara ilgisiz kalmaları Tanabay’ın moralini bozar. O günlerde Çora’yla birlikte teftişe gelen müfettişe patlar, ona sadece konuştuklarını problemin çözümüne dair kafa yormadıklarını, hep daha fazla istemekten başka bir şey bilmediklerini söyler. Bunları söylerken kullandığı “yeni efendi” sözü onun devrim düşmanlığıyla yaftalanıp yargılanmasına ve partiden atılmasına kadar varacaktır.

UMUT Hayat Akan Bir Sudur

2009-07-18T23:15:00.000+03:00

Yazar: Ayşe Kulin

Yayınevi: EVEREST YAYINLARI

Yayın Yılı: 2009

Sayfa Sayısı: 381

Arka Kapak:

Osmanlı’nın gözdesi Bosna bir imza ile elden çıkarken, Kulin ailesi Bosna'dan İstanbul'a göç ediyor, çöken imparatorluğun son maliye nazırı Ahmet Reşat sürgüne gidiyordu.

Sabahat ile Aram'ın aşkı ise tehcir olaylarının acısına yenik düşmeyecekti.

Yeni bir cumhuriyet, yeni bir şehir ve yeni bir yuva kurulurken hayat hep akan bir suydu Sitare, Muhittin ve herkes için...

Savaşlar, yıkımlar, sürgünlerin ardından Umut geliyor.

Umut "Hayat Akan Bir Sudur"da Kulin, Veda ile başladığı Osmanlı ailelerinin yaşamına, bu kez de Cumhuriyetin yeni kurulmakta olduğu sancılı yıllarda tanıklık ediyor. Akıp gitmekte olan günlük hayat derinden değişmekte, bu değişim aşklara, dostluklara, aile ilişkilerine, her şeye yansımaktadır.

Ayşe Kulin, bir kez daha okurlarına ellerinden bırakamayacakları, okuyup bitirdikten sonra anılarına katacakları bir armağan sunuyor.

Okuduğum ilk Ayşe Kulin romanı... İlk sayfasından itibaren keyifle okudum, bir çırpıda biitirdim... Yazarın diğer kitaplarını da merak ettim...

Yalnız... Sabahat ve Aram'a ne oldu? Tamam aşklarından vazgeçmediler de, kavuşabildiler mi? Sorumun cevabını alamadan kitabın son cümlesini okuduğumda hayal kırıklığına uğradım doğrusu... :)

36 BAHARI

2009-07-18T20:53:00.000+03:00

Yazar: Fatma Bölek Gürel
Yayınevi: Remzi Kitabevi
Yayın Yılı: 2000
Sayfa Sayısı: 198

Arka Kapak:

''Batmakta olan sonbahar güneşinin aydınlattığı ağaçlar, dar sokaklar ve renk renk evler, hepsi bana çok güzel göründü... Eğer yaşadığımız günlere değer kazandıran, anlam katan bir ülkümüz varsa, ona ulaşmak için yürüdüğümüz yollar, hatta zahmetli yürüyüşler bile bize bir mutluluk sunarlar.'' Cumhuriyetimizin gençlik yıllarıydı. Tüm yurtta umut yüklü, ılık bahar rüzgarları esiyordu. Çalışkan, yurtsever aydınlar, umutlar gerçek olsun diye uğraşıyorlardı. Bu kitap, 1936 yılında yaşanmış büyük bir aşkın ve o coşkunun romanı...

* * * * *

Kasabanın gözde bekarı doktor Kemal'in, 1917 devriminden kaçıp Türkiye'ye sığınan bir Rus ailesinin kızı Maria'ya duyduğu aşk, çevrelerindeki kişilerin -Pervin, Katia, Müzik Öğretmeni Niyazi, Halkevi başkanı Avukat Tahsin, Tahsin'in karısı Muazzez, Gazeteci Ziya, Üsküdarlı Hocanın kızı Saadet gibi kasaba sakinlerinin- ağzından aktarılıyor. Kemal ve Maria, Halkevi çalışmalarını birlikte sürdürürler ve aralarındaki yakınlaşma artar. Kemal çevre baskılarına aldırış etmez ama Maria ailesi ile birlikte Fransa'ya gitmeyi ve müzik eğitimini ilerletmeyi tercih eder.

EVLİLİK

2009-07-18T19:24:00.000+03:00

Yazar: Danielle Steel
Yayınevi: İnkılap Kitabevi
Çevirmen: Nazan Tuncer
Sayfa sayısı: 448
Basım yeri ve tarihi: İstanbul / 2000 - Haziran

Arka Kapak:

Simon Steinberg ile Blaire Scott, Hollywood'un en saygın çiftleri arasındadır. Ünlü bir film yapımcısı olan Simon ile bol ödüllü bir televizyon dizisi yazarı olan Blaire, sürdürdükleri mutlu evlilikleri ile klişeleşmişHollywood yaşamına meydan okumaktadırlar. Mesleğinde çok parlak bir gelecek vaat eden küçük kızları genç fotomodel Samantha, tıp fakültesi öğrencisi oğulları Scott ve büyük kızları Allegra ile mutlu ve başarılı yaşamlarını sürdürürken pek çok soruna da göğüs germek zorundadırlar. Sanatçıların avukatlığını yapan yirmi dokuz yaşındaki Allegra Steinberg, vaktinin çoğunu mesleğine adadığı için özel hayatına çok az zaman ayırabilmektedir. Fakat bir gün New Yorklu bir yazarla karşılaşınca hayatı alt üst olur. Birden kendini evlilik planları yaparken bulur. Düğün töreni hazırlıkları sırasında küçük aksliikler, beklenmedik sürprizler ve giderek artan heyecan herkesi etkilemeye başladığında Allegra'nın düşünün gerçek anlamı da ortaya çıkar. Allegra için bütün bu seremoniler geçmişi ve geleceği arasında kurulan bir köprü gibidir. Annesi ve babası içinse, her evlilik gibi bu da onları bir arada tutan bağları kuvvetlendirecektir.

2009'un İlk Yarısında Bak Ben Neler Okudum :)

2009-07-07T17:14:00.000+03:00

1- Ana / Pearl S.Buck

2- Ana / Maksim Gorki

3- Çocukluğumun Ak Saçları / Billur C. Yılmazyiğit

4- Çizgili Pijamalı Çocuk / John Boyne

5- Beni Anlayın / Ercan Nar

6- Aşk Risalesi / İbn Sina

7- Suskunlar / İhsan Oktay Anar

8- Çocuğumu Nasıl Yönlendirebilirim / Ahmet Maraşlı

9- Kadın Psikolojisi / Nevzat Tarhan

10- Uçurtma Avcısı / Khaled Hosseini

11- Bin Muhteşem Güneş / Khaled Hosseini

12- Evlerin Işıkları Bir Bir Yanarken / İclal Aydın

13- BirİnciSöz / Senai Demirci

14- Söz Yangını / Senai Demirci

15- Ay Terapisi / Mustafa Ulusoy

16- Nietzsche ve Babaannem / Mustafa Ulusoy

17- Aynalar Koridorunda Aşk / Mustafa Ulusoy

18- Giderken Bana Bir Şeyler Söyle / Mustafa Ulusoy

19- Gün Akşamsızdır / Fatma Karabıyık Babarosoğlu

20- Kur'an Terapisi / Kubilay Aktaş

21- Kahve Molası / İskender Pala

22- Türk Kahvesi / Bursa Anadolu Lisesi-Öyküler

23- Hayy Aksi / Esra Elönü

24- Evlilik / Danielle Steel

25- Yitik Cennet / Sezai Karakoç

NIETZSCHE VE BABAANNEM

2009-07-07T14:19:00.000+03:00

Yazar : Mustafa Ulusoy
Yayınevi : Timaş Yayınları
Basım Tarihi: 03 - 2009

Sayfa Sayısı: 220

Arka Kapak:

Nietzsche felsefeciydi. Babaannemse yalnızca bu gezegende yaşayan biri. İlla ki bir etiket vermek gerekirse, ev hanımı.

Nietzsche, üniversitede ders verirdi. Babaannem, okuma yazma bilmezdi. Hayatında hiç okul yüzü görmemişti.

Çok tanınmış biriydi Nietzsche; bütün Avrupa ondan hayranlıkla bahsederdi. Babaannemse yalnızca kendi köyünde tanındı.

Nietzsche ve babaannem, aynı gezegenin misafiri ollar. İkisi de, bir anne ve babadan dünyaya geldiler. Aynı donanımlara sahiptiler. Ne Nietzsche'nin fazlası vardı, ne babaannemin eksiği.

İkisinin de bir karar vermesi gerekiyordu. Tercih etmedikleri bir dünyada, yaşamlarını sonsuza dek etkileyecek bir 'tercih'te bulunmalıydılar. İşte o karar aşamasında yolları birbirinden ayrıldı. Aynı gezegenin iki yolcusu, iki ayrı yöne gitti.

Nietzsche kolay olanı seçti, babaannemse zor yolu.

Herkes, kendini çok iyi tanıdığını sanır ama en az tanıdığımız kendi ruhumuzdur. Mustafa Ulusoy 'Nietzsche ve Babaannem'de bu en insani ama aynı zamanda en çetin meseleyi irdeliyor. Hayatın anlamı, ölüm, hiçlik, sonsuzluk arzusu, hayata ve kendine yabancılaşma, mutsuzluk, anlaşılamama gibi bütün çağların ortak meselelerini her dönemin insanına cevap verecek bir saflıkla ele alıyor. Ve herkesin payına kendi iç dünyasındaki düğümleri çözmeye yardımcı olacak ipuçları düşüyor.

GİDERKEN BANA BİR ŞEYLER SÖYLE * * * * *

2009-07-06T17:40:00.000+03:00

İnsanın Temel Acıları Üçlemesi-2

Yazar: Mustafa Ulusoy
Yayınevi: TİMAŞ YAYINLARI
Yayın Yılı: 2008
Sayfa Sayısı: 272

İnsanların yolu iki şeye, aşka ve ölüme mutlaka düşer. İnsanın Temel Acıları üçlemesinin ilk romanı Aynalar Koridorunda Aşk'ta yolu aşka düşenlerin ruhsal durumlarını irdeleyen Psikiyatrist Mustafa Ulusoy, üçlemenin ikinci romanını da yolu ölüme düşen insanlar üzerine inşa ediyor. Aşkın güçsüzlüğüne karşın, ahlakın varlığa özen göstermek olduğunu temel alarak, özen gösterilen ilişkinin derin bir bağlanma sunduğunu söyleyerek. Mustafa Ulusoy bize ölümün yanında babalığı, yoksunluğu, kederi, dostluğu, öfkeyi, tanıklığı, varoluşsal işe yaramayı, yalnızlığı ama özellikle öykülerimizin yalnızlıktan ve sessizce ölmekten nasıl kurtulacağını anlatıyor. Ölümü gülümsetiyor Ulusoy; ölümün sonsuz bir ayrılık değil, sonsuz bir hayata açılan kapı olduğunu hissettiriyor.

Altı Çizili Satırlardan :
(Çizilmeyen pek az satır, köşesi katlanmayan pek az sayfa kaldı)

Ölümü düşünmeye başlamak, dilinizin sürekli dolgusu düşmüş bir dişe takılmasına benzer. Diliniz bir takıldı mı asla bırakamazsınız. Onu kurcalamak, çevresinde dönüp durmak zorundasınızdır. Zevkli olduğundan değil, aklınıza takılıp kaldığından...

***

“İnsanın ölümden korkar gibi görünmesi bir yanılsamadır. İnsan, aslında yokluktan, yokluğun getireceği sonsuz ayrılıktan özellikle de kendinden sonsuz ayrılmaktan korkar. Ölümse, hem ayıran hem birleştirendir. Ayrılmak için ölmek gerekir. Ama buluşmak için de ölmek gerekir. Ölüm gibi ikili bir yapısı olan başka bir durum yoktur. Bu yönüyle ölüm ikili, zıt bir duygu uyandırır insanda. Onu çekici kılan, cazip hale getiren, taçlandıran da budur.”

***

Dr. Mavi, odasının en sevdiği köşesine duran kutunun yanına giderek kapağını açtı ve bir çift eldiven çıkardı. Sağ tekini sağ eline giydi. Eldiveni taktığı elinin parmaklarını oynattı, masadaki bardağı tuttu, sonra bıraktı, ardından bir kalem aldı eline, bir şeyler yazdıktan sonra onu da masanın üzerine bıraktı. Sonra eldiveni sol eliyle sağ elinden çıkarıp masaya bırakıverdi. Eldiven masaya yığıldı. sonra yine sağ elinin parmaklarını oynattı, tekrar bardağı tuttu ve masaya bıraktı, yine kalemi eline aldı, onu da bıraktı.

"İşte" dedi, eldiven insannın bedenini temsil ediyor, parmaklar ise ruhunu. Ölürken, sol elimin yaptığı gibi bir melek gelir ve bedeni ruhtan ayırır. bedenin yaşamı ruha bağlıdır. Eldivenin hareketinin, parmaklara bağlı olması gibi. beden, eldiven gibi hareketsizleşir, cansızlaşır, yığılır kalır. Ama parmaklar canlılığını ve hareketliliğini devam ettirir. ...........

***

Büyük suskunluk. Bağırış, çağırış, haykırışlar arasında gizlenen küçüklerin büyük acıları. Genelde ölümlerde yaşanır ama sair zamanda da açığa çıkabilir büyük suskunluk. Temel nedeni, yetişkinlerin çocukların acı çekebileceği gerçeğini görmezden gelmeleridir.

***

Hayatımızın en temel acısı ne ölümdü ne ayrılık. Hayatı cehenneme çeviren sonsuz ayrılık fikriydi. Bazı insanlar ölümle gelen ayrılığın geçici olduğuna inanırken, bazıları bunu sonsuz bir ayrılık olarak gördüler.

Geçici ayrılığın hüzün içermediğini iddia edecek değilim. Ama bu yakıcı bir hüzün değildi. İçinde kavuşmanın umudunu da barındıran bir hüzün. ...........

Ölümü düşünmeyen, ölümden ürkmeyen okumasa da olur. Çocuğuna toprağın altına gömülen bedenleri açıklamakta güçlük çekmeyenler de okumasın. Diğerleri için kurtarıcı olabilecek bir kitap! Yüreklere su serpen, ölümün gülen yüzünü gösteren bir bakış açısı...

Ben bu kitabı küçük oğlum bir hastane odasında, nefes alamadığı için çırpındığı günlerde okudum. Benim için apayrı bir ışık oldu. Sizinde aklınızı, gönlünüzü aydınlatmasını dilerim...

AYNALAR KORİDORUNDA AŞK * * * * *

2009-07-06T15:50:00.000+03:00

İnsanın Temel Acıları Üçlemesi -1

Yazar: Mustafa Ulusoy

Yayınevi: TİMAŞ YAYINLARI

Yayın Yılı: 2008

Sayfa Sayısı: 231

Altı Çizili Satırlardan :

(Çizilmeyen pek az satır, köşesi katlanmayan pek az sayfa kaldı)

İnsan şaşkınsa yapması gereken şey durmaktır.

İnsan şaşkınlaşınca hayattaki yürüyüşünü yavaşlatır, sonra durur ve sanki büyük bir şey keşfetmiş gibi kendine sorar: Neden buradayım? Ne işim var burada? Kendisi ve çevresi o an insana yabancılaşır. Bir sis perdesi arkasından bakıyormuşçasına bakar hayata.

İnsanlar kendilerine acıma, en çok kendilerinin acı çektiğini anlatma yarışı içindeydiler. Hayattan memnun olmayan insanlarla dolu bir ortamda bulunun ve başınızın ağrıdığını söyleyin. En kötü baş ağrısını kendilerinin çektiklerini söyleyeceklerdir. “Sen geçen gün benim migren atağımı görecektin. Senin baş ağrın da bir şey mi?”

Kimse direkt olarak kendisine acıdığını söylemez. Bunu söylemenin en tercih edilen yolu şikayet etmektir. Sağlıklarından, yaşama koşullarından, hastalıklardan ve insan ilişkilerinden sürekli şikayet eden, her şeyi tenkit eden, memnuniyetsiz ve huzursuz insanlar genelde kendilerine acıyan insanlardır. Kendilerini hayatın içinde bir kurban, hep kötü şeyler yaşamış bir zavallı olarak görürler. Kendilerini değersiz gördükten sonra, değerli hiçbir şeyleri kalmaz.
Dr. Mavi kendine acımakta en çok çocukluk yaşantılarının, sonra da hastalıkların kullanıldığını görüyordu. ……………..

Hayatını şikayet etme üzerine kurmak ve onu bir kendine acıma tutumu haline getirmek narsistleşmiş benliğin oyunudur. …………… Varoluşun bir noktasında veya bütün noktalarında kendisine verileni benimseyip kabul etmek ve şükran duymak yerine daha fazlasını hak ettiğini iddia eden narsistleşmiş benlik, varoluşun her halini bir tenkit unsuru haline getirerek, tasarlamadığı bütün varoluş olanaklarını yok sayar.

Dünyaya, hayata, aşka ve tüm insan ilişkilerine bakışımı yenileyen bir yazar oldu Mustafa Ulusoy... Ve bu kitap; okudum, bitirdim, satırlar çizdim, sayfa köşeleri katladım, notlar aldım ama doyamadım, en az iki kere baştan sona dikkatle ve sükunetle okumam gerek...

ANA

2009-05-27T17:23:00.001+03:00

Yazar: Maksim Gorki

Yayınevi: Armoni Yayıncılık

Basım Tarihi : 2003

Sayfa Sayısı : 332

Arka Kapak:

Kocasının ölümünden sonra Ana, oğlu Pavel ile birlikte büyük bir yalnızlık ve yoksulluk içinde kalır. Fabrikada çalışmaya başlayan Pavel, zeki, kitaplara meraklı ve devrimci düşünceye eğilimli arkadaşları olan bir gençtir. Evine getirdiği arkadaşlarına verdiği söylevlerde Ana ilkin bir şey anlamasa da daha sonraları kendisinde özgürlük ve yaşama hakkı düşüncelerinin uyanışına tanık olur. Ve gün geçtikçe oğlu ile arkadaşlarının devrimci umutlarını paylaşır.Ana, roman kahramanının içinde bulunduğu sosyal koşulları yansıtması bakımından Gorki'nin eserleri arasında olduğu kadar Rus edebiyatında da bir ilkörnektir. Rus eleştirmenlerce "döneminin anıtsal kitabı" olarak değerlendirilen Ana, Rus proleteryasının devrimci mücadelesini sergileyen en önemli eserdir.İlk olarak Znanie dergisinde 1907-1908 yılları arasında tefrika edilen Ana, devrimci niteliği bakımından da Maksim Gorki'nin en önemli eserlerinden birisidir.

ANA

2009-05-27T16:14:00.000+03:00

Yazar: Pearl S. Buck
Yayınevi: Remzi Kitabevi
Basım Yeri / Tarihi : İstanbul / 1990,Ocak
Sayfa Sayısı: 251

Arka Kapak:

1938 Nobel-Edebiyat ödülünü kazanmış olan Pearl S. Buck, ömürlerinin kırk yılını Çin'de geçirmiş Amerikalı bir ana-babanın çocuğudur. İnsan ruhunun derinliklerine seslenen bu eserde, tek bir isim geçmez. Nine, Ana, Oğul, Koca. Bir köy ve birkaç köylü. Bu bir Çin köyüdür. Ama onu okurken, Çin'i unutacaksınız. ''Çinli Ana''yı değil, bizim Anadolumuzdan bir Ana'yı görür gibi olacaksınız. Eserin başından sonuna kadar ismini bile söylemeyen bu ''Adsız Ana'' ya, zaten sadece analığın canlı bir heykeli diye bakmak gerekir.

Hüzünlü bir hikaye, etkili bir anlatım... Elimden bırakamadığım kitaplardan biri oldu... Kadın her yerde kadın... Ana her yerde ana demek ki...

SUSKUNLAR

2009-05-27T15:23:00.000+03:00

Yazar: İhsan Oktay Anar
Yayınevi: İletişim
Basım Tarihi / Yeri: Ekim 2007, İstanbul
Sayfa Sayısı: 269

Arka Kapak:

Eflâtun rengi hayaller kuran bir “suskun”un sözleridir, bu roman. İşittiğini gören, gördüğünü dinleyen, dinlediğini sessizliğin büyüsüyle sırlayan ve tüm bunların görkemini hikâye eden bir adamın alçakgönüllü dünyasına misafir olacaksınız, satırlar akıp giderken. O ise, muzip bir tebessümle size eşlik edecek, sessizce... Sayfaları birer birer tüketirken, benzersiz erguvanî düşlerin “gerçekliği”nde semâ edeceksiniz ve bu düşlerden âdeta başınız dönecek. Hayat kadar gerçek, düş kadar inanılmaz bu dünyanın tüm kahramanlarının seslerini duyacak, nefeslerini hissedeceksiniz. Çünkü Suskunlar, sessizliğin olduğu kadar, seslerin ve sözlerin, yani musikînin romanıdır. Sonsuzluğun derin sessizliğinin “nefesini üfleyen” ve ona “can veren” bir adamın hayallerinin ete kemiğe bürünmüş kahramanları, en az sizler kadar gerçektir; ya da siz, en az onlar kadar bir düş ürünü... Bağdasar, Kirkor, Dâvut, Kalın Musa, İbrahim Dede Efendi, Rafael, Tağut, Veysel Bey ve diğerleri... Onlar, sessizliğin evreninden İhsan Oktay Anar’ın düş dünyasına duhûl ederek suskunluklarını bozmuşlardır. Bir meczûp aşkı tattı, bir âşıksa aşkına şarkılar yazıp ruhunu maviyle bezedi; diğeri, kaybolduğu dünyada bir sesin peşine düşerek kendini buldu. Nevâ, belki de, herkesin âşık olduğu bir kadının pür hayâliydi. Hayâlet avcısı, kendi ruhunu yakalamaya çalıştı. Zâhir ve Bâtın ise, zıtlıkların muhteşem birliğinde denge bulan iki ayrı gücün cisimleşmiş hâliydi. Suskunlar’ı okuduktan sonra aynaya bakmak, yansıyan aksinizde gerçeği görmek, gördüğünüzü işitmek ve duyduklarınızla sağırlaşıp susmak isteyeceksiniz. Sayfalar tükenip bittiğinde, kim bilir, belki de “suskunlar”dan biri olacaksınız…

Ben kitaba konsantre olmakta zorlandım. Bir çırpıda okuyamadım. Sıkıldım zaman zaman... Dilinden değil hikayesinden sıkıldım... Vasat bir hikayenin güzel bir anlatımı diyebilirim...

ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK

2009-05-16T12:50:00.000+03:00

Yazar: John Boyne
Yayınevi: Tudem Eğitim Hizmetleri
Çeviren: Tülin - Tayfun TÖRÜNER
Basım Yeri / Tarihi: İstanbul 2007 / Mayıs
Sayfa Sayısı: 208

Bu kitabı okumaya başladığınızda, Bruno adında dokuz yaşındaki bir çocukla bir yolculuğa çıkacaksınız (ama bu kitap dokuz yaşındakiler için değil). Ve er geç Bruno ile birlikte bir tel örgüye varacaksınız.Böyle tel örgüler dünyanın dört bir yanında var. Umarız asla rastlamak zorunda kalmazsınız.

Savaşın son derece çarpıcı yorumlanışı... Çok dokunaklı bir öykü, yalın, etkileyici. Finali çok ama çok sarsıcı...

ÇOCUKLUĞUMUN AK SAÇLARI

2009-05-16T12:35:00.000+03:00

Yazar:Billur Cavidan Yılmazyiğit

Yayınevi: Tera

Sayfa Sayısı: 162

Baskı Yılı: 2006

"Bir çocuğu anlamak için pedagoji ilmi hatmetmek gerekmez, çocuklar anlatır. Gerçek yüzlerinde ayakkabı kutusundan bozma Maskeler taşımaz çocuklar."

Birinci sınıftaki ilk örtmenimi düşündüm Yanlış oldu örtmenim dediğim için elime cetvelle vuruşunu. Yaptığı yanlış toplamaları, sol elle yazmama kızmasını, derste bir taraftan örgü örüp bir taraftan sorduğu soruları, ondan kurtulup fitnat örtmenimin sınıfına geçişimi... fitnat örtmenimi.

Anladıklarım söylediklerinden farklıydı.

"çocuklar büyüklerin belki de ölmeden bir süre önce anlayabildikleri doğruları bozulmamış bütünlüklerinin bilinçsiz gücüyle bilirler. Çocuk eğitimle, çabayla vs. ile ulaşılan ‘olağanüstü’ sonuçların doğal sahibidir. Her çocuk henüz parçalanmamış, bilgiyle donatılmamış, yaratıcı bir dahidir."

KADIN PSİKOLOJİSİ

2009-05-08T13:25:00.000+03:00

Yazar : Prof. Dr. Nevzat Tarhan
Yayınevi : NESİL YAYINLARI
Basım Tarihi - Yeri: 09/2008 - İSTANBUL
Sayfa Sayısı : 350

Psikolojik farklılıkların analizi *Kadın erkek ilişkileri *Kadınlara has ruhsal sorunlar *Kadınlarda görülen başlıca kişilik tipleri *Kadınlar neden daha çok konuşurlar? *Modernizmin dayattığı cinsiyet kimlikleri *Kadının sömürülmesi *Kadının ideal erkek tipi *Sorunla baş edebilme açısından kadın erkek farkı *Kadındaki beğenilme duygusu *Ev hanımlığı bir kabus mu? *Şiddet uygulanan kadında görülen rahatsızlıklar *Evliliğin belkemiği "biz" duygusu *Modern dünyanın poligamisi: Çok ilişkili evlilikler *Feminizmin evlilik üzerindeki etkileri *Terkedilme korkusu *Aşkta kadın erkek farkı *Annelik psikolojisi *Biyolojiden inanca kadın *Kadına ve erkeğe mizahi bir bakış ...

***

Toplumda yanlış geleneksel yargılarla kadın ikinci sınıf bir varlık gibi görülürken, modernizm cinselliği kadın politikası olarak sunuyordu. Kadını toplumsal yaşamdan dışlayan geleneksel eğilim, feminist tepki ile karşılaşınca kadın-erkek savaşlarına dönüşüyordu. Bu tartışma içerisinde kadınlar, erkek egemen kültürün şekil değiştirmiş rolleri arasında kurban ediliyor, evlilikler ve çocuklar heba oluyordu. Erkek egemen anlayış üzerine kurulu geleneksel yapı kadını baskılayıp annelik rolüyle sınırlarken, erkek feministler feminizmi daha çok kadınla beraber olma ve cinsel özgürlüğü çıkarlarına göre kullanma eğilimindeydiler. Peki bu ikilem kadının psikolojik doğasına nasıl tesir ediyordu? İşte bu soruya ve kadın psikolojisi ile ilgili diğer konulara ışık tutacak olan bu kitap, iki senelik bir çalışmanın ürünü olarak ortaya çıktı. Bu kitapta yer alan biyo-psiko-sosyo- spritüel ve politik sentezi ne yerli ne de yabancı yayınlar arasında bulamayacaksınız. Dünyanın daha yaşanabilir olmasına, kadının özgürlüğüne ve konforuna bir nebze de olsa katkı sunmaya çalışan Prof. Dr. Nevzat Tarhan’ın KADIN PSİKOLOJİSİ kitabı Nesil Yayınları arasında çıktı.

KAHVE MOLASI

2009-05-08T10:37:00.000+03:00

Yazarı : İSKENDER PALA
Yayınevi: Kapı Yayınları
Basım Tarihi: 2002

Sayfa : 316

Bir kahve molasından meram, bir çift sözdür ki, o söz ruhumuzu dinlendirsin, dimağımızı sarhoş etsin. Hani denilmiştir: Gönül ne kahve ister ne kahvehane Gönül sohbet ister kahve bahane Bu kitabın içindekiler de bir kahve molasında okunabilecek, belki okumayı eğlenceye dönüştürebilecek küçük hikayeler, hatıralar, nükteler ve bercestelerden ibarettir. Bu satırlar arasında verilecek bir kahve molasında, yahut bir kahve içiminde olsun açılacak bu sayfalarda geçmiş zamanların neşeleri ve sevinçlerini, hüzünlerini ve acılarını görmek, hissetmek, yaşamak ve ibret almak, kahve tadında lezzetlerle tanışmak pekala mümkündür. Ve biz onları keşfettiğimiz vakit adını tarih koyarız.

AY TERAPİSİ - Psikoterapi Öyküleri

2009-05-08T01:00:00.000+03:00

Yazar : MUSTAFA ULUSOY
Yayınevi : TİMAŞ YAYINLARI
Basım Tarihi - Yeri: 2007 - İstanbul
Sayfa Sayısı : 160

Haset, arzulanan bir şeyin başka birine ait olduğu ve bize değil de ona haz verdiği inancının yol açtığı kızgın bir duygudur. Haset o istenen şeyi sahibinden çekip almaya ya da bozmaya, kirletmeye yönelir. Haset iki kişi arasında yaşanır. Haset eden haset edilenin elinde olan bir şeyi onun elinde olmasından huzursuzluk duyar ve onu kaybetmesini arzular. Kıskançlık da haset dayanır, ama kıskançlık duyan kişinin en az iki kişiyle ilişki içinde olmasını gerektirir: Kişi, kendine duyulan sevginin rakibi tarafından elinden alındığına ya da alınma tehlikesiyle karşı karşıya bulunduğuna inanıyordur. Seven ve sevilen iki kişi arasında bir üçüncü kişi girmiştir.
Kıskançlık hisseden kişi, elinde olanı yitirmekten korkar. Haset duyan kişi ise , kendi istediğinin bir başkasında olduğunu gördüğü için acı duyar. Hasetli kişi haz ve memnuniyet görüntülerinden sıkıntı duyar. Ancak başkalarının sefaleti huzur verir ona. Bu yüzden, hasetli kişiyi tatmin etmeye yönelik her türlü çaba nafiledir. Kıskançlık bir noktada sevilen bir nesneyi koruma çabası olduğu, haset se başkalarının sefaleti istenir olduğundan, kıskançlık hasede göre daha masum bir duygu olarak kabul edilebilir. AY TERAPİSİ/Mustafa Ulusoy

SÖZYANGINI

2009-05-08T00:36:00.000+03:00

Yayın Evi: TİMAŞ YAYINLARI
Yazar: SENAİ DEMİRCİ
Baskı Yılı: Şubat 2009
Sayfa Sayısı: 176

Sessiz ve sinsi bir yangını haber veriyorum size. Görünmez bir depremin enkazını resmediyorum. Nefeslerimizle harladığımız, hece hece alevlendirdiğimiz bir yangını körüklüyoruz ağzımızda. Dilimizin her kıpırtısında ürkütücü fay hatlarını tetikleyen zelzeleler büyütüyoruz odalarımızda. Sevaphanemizi yakıyoruz dilimizle.
İyiliklerimizi yerle bir ediyoruz dudağımızla. Kendi duruluğumuzu bulandırdığımız, kardeşlerimizi küçük düşürdüğümüz, doğrularımızı eğrilttiğimiz, yüzümüzü de sözümüzü de ikileştirdiğimiz "fiskos bombaları" döşüyoruz ağzımıza, aramıza, yuvamıza, sokağımıza...
Bir insan inandığını söylediğinde, kendisini Allah'la ilişkilendirir. Bir insan "mü'min" olduğunu beyan ettiğinde, artık Allah'la yaşamaktadır. O'nu kendine Vekil edinmiştir. O'nu kendine Velî edinmiştir. Mü'min, Allah'ın kulu olarak tanımlamıştır kendini. Öyle yaşar, öyle bilir ve öyle bilinsin ister. Vekil'i Allah olan ise dokunulmazdır. Velî'si Allah olana dil uzatılmaz. Kendini "Allah'ın kulu" olarak markalayan, o kutlu markanın ardındadır, onun kalitesi üzerine laf edilmez.
"Allah'ın kulu"nun hataları olabilir elbette. Ama o kulun Allah'ı, hatasından dönmesi için sabreder, dönüşünü bekler. Bir başkası, Allah'a kul olanın hatasını görür görmez onu cezalandırmaya kalkamaz, sırlarını yağmalayamaz. O zaman kendini Allah'ın önüne koymuş olur. [Bakınız, Hucûrat, 1]
Allah, kulunun ayıbını hemen yüzüne vurmaz, başkalarına ilan etmez. Bildiklerini hemen herkese her fırsatta söylemez. "Halîm" olarak bekler. "Tevvâb" olarak, dönmesi için mühlet verir. "Settâr" olarak kusurlarını gizler. Bir başkası araya girip, Allah'ın gizlediğini açığa vurma hakkına sahip değildir. Bir başka kul, acele edip "Allah'ın kulu"nun o kusurdan asla dönmeyeceğini varsayarak, Allah'ın kulunu o kusura indirgeyemez. Bir başkası, iyilikleri de olan, hatadan dönmesi de iyilik sayılan "Allah'ın kulu"nu hep kötülükten ibaretmiş gibi etiketleyemez. Bir başkası, Allah'ın hatasından dönmesi için beklediği, kusurlarını gizlemek için sustuğu kulunun hatırını hiçe sayıp, o kula ceza kesemez, konuşmaya kalkamaz. O zaman da kendini Allah'ın ve Resûl'ünün önüne koymuş olur [Yine bakınız, Hucûrat, 1]
Allah, kulunun hatalarını affedeceğini beyan eder. Hem de severek affeder. Affettiği için sitem bile etmez kuluna. Affettiğini hatırlatmaz bile kuluna. Bağışladığına, bağışladığını bile unutturacak denli nezaket ve anlayış sahibidir O. Hem de O, kulunun kusurunu bilmesiyle yaşadığı mahcubiyeti, kusursuzlukla kapılabileceği gururdan daha sevimli bulur. Hem de O, kulunun pişmanlığıyla döktüğü gözyaşını günahsızlığı sebebiyle kendini beğenmesinden daha makbul bilir.
Allah'ın kusurunu af ve bağışı için vesile eylediği kulunu kimse, affedilmez ve iflah olmaz ilan edemez. Allah'ın hatasıyla da sevdiği, hatta (tövbesine vesile olduğu için) hatası için sevdiği kulunu hiç kimse sevimsiz bulamaz. Yoksa, kendini Allah'ın Resûl'ünün önüne koymuş olur. [Daha dikkatlice bakınız, Hucûrat, 1]
Allah, mü'min kulunu dokunulmaz ilan etmiştir. [İnanmıyorsanız bir daha okuyun: Münafikûn'un 8. Ayetini: "İzzet, Allah'a, Resûl'üne ve mü'minlere aittir."] Mü'min olmak şerefli olmak için yetiyor. Ek bir şart koymuyor Rabbimiz. Onurumuz Allah'a ve Resûl'üne göre yaşama çabasından besleniyor demek ki.. Allah'ın ve O'nun elçisinin garantörlüğü altındaymış mü'minin olarak dokunulmazlığımız. Allah'ın dokunulmaz kıldığına dokunan yanar! [Bir de Hucûrat 2'ye bakalım: "...yoksa yapıp ettikleriniz boşa gider, sevaplarınız yanar!]
Bir insanın, gıyabında da onurunun korunduğu, olmadığı yerde de saygı gördüğü, işitmediği kapı arkalarında da hatırının sayıldığı biricik medeniyetin mensupları olarak, gıybetsizliğe davet ediyorum sizi. Gıybet Gönülsüzlüğüne... Etlerimiz gibi sözlerimiz de "İslamî usulle kesilmiş" olsun istemez miyiz? İçkinin olduğu kadar gıybetin de "damlasını ağzıma değdirmedim" diyebilmeyi istemez miyiz? SENAİ DEMİRCİ

BakBenNeOkudum!

KEYFEKADER KAHVESİ

Nerede Kalmıştık?

Özledim Seni Blogcum

Bayram

Güle Güle

Çok Susuyoruz

Yıllık Kader Programımız

Kitap, Kahve, Deniz

Yavaş Okuma

SON YAPRAK

KİTAPKOLİK'ten Kitap Ödüllü Yarışma 2

Hamza Beran’ın ilk kitabı "Çağlaya Tutulmak" 3 kişiye hediye edilecek.

SİYAH LALE

Hediye "Kitap Tutacağı"

LİMON AĞACI

Bak Ben Ne Buldum?

MUTLULUĞUN FORMÜLÜ

2011 Takvimim :)

Gecikmiş MiM :)

Öğretmenim Canım Benim :)

Başta "kıymetlim" olmak üzre;tüm öğretmenlerimin,

çocuklarımın öğretmenlerinin,

öğretmen olan arkadaşlarımın...

velhasıl hayatımdan gelmiş geçmiş tüm öğretmenlerin

ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN :)

Giden Yaşım

MATMAZEL NORALİYA'NIN KOLTUĞU

ÇOCUĞUNUZUN YETENEĞİNİ KEŞFEDİN

YAKINLIK

Bayram Ola :)

Kitap Ödüllü Yarışma

KİTAPKOLİK

İz Bırakan Kitap Cümleleri

FARKINDALIK

NEFES

KÜÇÜK ARI

Aylar Sonra...

RÜZGARLA SAVRULAN YILLAR

MAVİSİNİ YİTİRMİŞ YAŞAMAK

İVAN İLYİÇ'İN ÖLÜMÜ

KRALİÇENİN PİRELERİ

KUR'AN TERAPİSİ

KİMYA HATUN

OKUYUCU VELİNİMETİMİZDİR

İKİ KİŞİLİK RÜYALAR

ACI DENİZ

ELVEDA GÜLSARI

UMUT Hayat Akan Bir Sudur

36 BAHARI

EVLİLİK

2009'un İlk Yarısında Bak Ben Neler Okudum :)

NIETZSCHE VE BABAANNEM

GİDERKEN BANA BİR ŞEYLER SÖYLE * * * * *

AYNALAR KORİDORUNDA AŞK * * * * *

ANA

ANA

SUSKUNLAR

ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK

ÇOCUKLUĞUMUN AK SAÇLARI

KADIN PSİKOLOJİSİ

KAHVE MOLASI

AY TERAPİSİ - Psikoterapi Öyküleri

SÖZYANGINI

Başta "kıymetlim" olmak üzre;
tüm öğretmenlerimin,